Dekstrometorfan jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (oraz według niektórych dopaminy) może powodować u niektórych osób silne, lecz krótkotrwałe działanie antydepresyjne. Po zażyciu pozamedycznych dawek na następny dzień, lecz z reguły nie dłużej, można obserwować podwyższony nastrój oraz pobudzenie, objawy przypominające stan hipomanii, jednak występowanie tego typu efektów nie jest doświadczane przez większość użytkowników. Wynika to prawdopodobnie z różnej siły działania serotoninergicznego i z różnych oddziaływań na zupełnie inne receptory; podobne różnice bywają obserwowane również w przypadku leków z grupy SSRI.
Kontrowersje wokół możliwości uzależnienia Dekstrometorfan może powodować uzależnienie psychiczne (nie stwierdzono, czy uzależnienie fizyczne jest możliwe). Nie zostało natomiast stwierdzone jego szkodliwe działanie na organy wewnętrzne w podawaniu doustnym. Podawanie dożylne bardzo dużych dawek tego dysocjantu powodowało u szczurów charakterystyczną dla antagonistów receptora NMDA , polegającą na fizycznym uszkodzeniu mózgu. Podanie doustne nie wywoływało tego efektu. DXM ma jednak dość silny wpływ na psychikę i w razie nadużywania może powodować izolację społeczną, problemy z pamięcią i koncentracją, co jednak znika stopniowo po zaprzestaniu używania dekstrometorfanu rekreacyjnie.