mały|240px|Grób Jana Rusteckiego Jan Rustecki (ur. 21 czerwca 1903 w Warszawie, zm. 3 sierpnia 1974 tamże) – polski ślusarz, tokarz i polityk, poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji, w latach 1951–1957 minister transportu drogowego i lotniczego.
Życiorys Syn Władysława i Józefy, Ukończył 5 klas szkoły powszechnej, od 1919 uczył się w Warszawie jako ślusarz w zakładach produkujących kasy pancerne. W czasie wojny polsko-bolszewickiej służył ochotniczo w Wojsku Polskim w 9 pułku piechoty. Po demobilizacji powrócił do pracy i do 1923 odbywał praktykę zawodową. Jednocześnie ukończył 3-letni kursy dla pracowników przemysłu metalowego Towarzystwa Kursów Zawodowych. Później pracował dorywczo. Próbował nieleglnie przedostać się do Związku Radzieckiego, został odstawiony przez radziecki patrol do Polski, został skazany na 4 tygodnie aresztu. Od maja 1924 pracował w fabryce zbrojeniowej „Pocisk” w Warszawie. Od października 1924 odbywał służbę wojskową w 1 Dywizjonie Samochodowym w Warszawie. Wówczas nawiązał pierwsze kontakty z komunistami i został członkiem Komunistycznej Partii Polski, prowadząc w wojsku agitację wśród żołnierzy. Aresztowany 13 września 1925, do 8 lutego 1926 przebywał w areszcie śledczym. W maju 1926 ukończył służbę wojskową.