26 marca 1927 skazany przez Sąd Okręgowy na rok więzienia z zaliczeniem poprzedniego aresztu, zwolniony 29 października 1927. 1928–1936 pracował w warsztacie ślusarskim B. Lissa przy ul. Długiej. W 1930 był sekretarzem Komitetu Dzielnicowego KPP Praga, a w 1931 komendantem samoobrony partyjnej tej dzielnicy. W okresie 1936–1938 pracował w fabryce rowerów B. Wahren przy ul. Leszczyńskiej, a następnie do 1944 w fabryce maszyn elektrycznych Polskie Towarzystwo Elektryczne przy ul. Terespolskiej.

Podczas okupacji niemieckiej należał w 1941 do Związku Walki Wyzwoleńczej, od końca 1942 do Polskiej Partii Robotniczej, a później do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 16 września 1944 był sekretarzem Rady Związków Zawodowych w Pradze, w latach 1945–1949 jej przewodniczącym. Od 1944 do 1948 członek Egzekutywy Komitetu Warszawskiego PPR, w okresie 1950–1951 sekretarz komitetu wojewódzkiego PZPR we Wrocławiu.

Pełnił mandat poselski do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji. Od 14 marca 1951 do 27 lutego 1957 był ministrem transportu drogowego i lotniczego, następnie do października 1965 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Komunikacji.