A…B…C… – pozytywistyczna nowela pisarki Elizy Orzeszkowej z 1884. Tematem jest walka z rusyfikacją polskiej oświaty poprzez pozytywistyczną pracę u podstaw.
Historia Druk noweli rozpoczęty został w 1884 w ilustrowanym tygodniku „Świt”, wydawanym w latach 1884-1887 w Warszawie przez S. Lewentala. Wstrzymany został przez cenzurę, wskutek czego Orzeszkowa zmieniła środowisko rosyjskie na niemieckie. A…B…C… ukazało się w zbiorach Trzy nowele z 1887 i W zimowy wieczór z 1888. W wydaniu z 1907 przywrócono tekst pierwotny.
Fabuła Bohaterką utworu jest Joanna Lipska, córka niedawno zmarłego pedagoga, który został zwolniony z pracy, ponieważ był Polakiem.
Joanna mieszka wraz z młodszym bratem Mieczysławem, niższym urzędnikiem, kancelistą izby skarbowej, w niewielkim mieszkaniu, do którego przeprowadzili się po śmierci ojca. Dziewczyna ma w sobie dużo energii, pragnie być potrzebna, gdy zamożna właścicielka magla Rożnowska proponuje, aby podjęła się nauki jej dwóch wnuczek i syna znajomej, z zapałem podejmuje się pracy. Wkrótce mała szkółka poszerza się o kolejnych uczniów – Joanna uczy pisania i czytania po polsku dzieci z biednych rodzin ślusarza, stróża, mularza.