Świadczy zresztą też o tym przejście po śmierci Przemka Ścinawy po panowanie Henryka IV i nie jest tu ważne, czy stało się to na mocy ostatniej woli Przemka, czy za zgodą jego brata Henryka III, gdyż w każdym razie widzimy szybkie pogodzenie się z tą decyzją księcia głogowskiego.. Po stronie śląskiej uczestniczyły też z pewnością oddziały niemieckie najpewniej Fryderyka z TuryngiiZielonka Zbigniew, Henryk Prawy,Katowice 19282, s. 167 – 168. Dane te znajdują potwierdzenie w Roczniku Traski w:MPH, t.II, s. 852, w którym jest mowa, że wielu „ex Slesiensibus et Theuthonicis” padło w bitwie lub zostało wziętych do niewoli. Grubą przesadą jest jednak zbytnie podkreślanie czynnika etnicznego w tej bitwie jak to czyniła starsza historiografia, zobacz: Koneczny Feliks, Dzieje Polski za Piastów, Kraków 1902, s. 295, gdzie autor uznał bitwę pod Siewierzem walką o polską lub niemiecką przewagę nad Wisłą..