Nikołaj Siergiejewicz Trubieckoj (Mikołaj Trubecki, ; ur. 16 kwietnia 1890 w Moskwie, zm. 25 czerwca 1938 w Wiedniu) – rosyjski językoznawca, fonolog, jeden z głównych twórców Praskiego Koła Lingwistycznego, współczesnej fonologii i strukturalizmu, teoretyk międzywojennego eurazjatyzmu, książę.

Życiorys Należał do starego rodu książęcego Trubieckich, wywodzącego swoje pochodzenie od Giedymina. Syn księcia S.N. Trubeckiego (rektora Uniwersytetu Moskiewskiego), krewny księcia Jewgienija Trubeckiego, filozofa, brat księcia W.S. Trubeckiego (Władymira Wietrowa), pisarza i pamiętnikarza.

W wieku 14 lat uczęszczał na posiedzenia Moskiewskiego Towarzystwa Etnograficznego, w wieku 15 lat opublikował pierwsze artykuły naukowe na temat ugrofińskiego pogaństwa. W 1908 r. ukończył eksternistyczne moskiewskie gimnazjum nr 5 i rozpoczął studia na Uniwersytecie Moskiewskim.

Ukończył studia językoznawcze w Moskwie w 1913 r., następnie przebywał w Lipsku. Wykładał kolejno w Moskwie, następnie od 1918 r. w Rostowie, od 1920 r. w Sofii, a od 1922 r. w Wiedniu, gdzie kierował katedrą filologii słowiańskiej aż do śmierci w 1938 r.