thumb|250px|Rower napędzany kołem łopatkowym thumb|250px|Rower napędzany śrubą

Rower wodny – mała jednostka pływająca wyposażona w dwa pływaki (dzięki którym unosi się na wodzie) i ster, napędzana siłą mięśni jej użytkownika lub użytkowników, przy pomocy przekładni mechanicznej wprawianej w ruch (najczęściej) nogami. Służy zwykle celom rekreacyjnym.

Swoją nazwę zawdzięcza podobieństwu do roweru, który także napędzany jest nogami. Rower wodny można używać na jeziorach, rzekach (o spokojnym nurcie), morzach (przy spokojnej pogodzie) i zalewach. Należy unikać silnych prądów i fal.

Historia wynalazku Pierwszy mały statek z mechanizmem łopatkowym napędzanym siłą mięśni nóg został zaprojektowany w XV wieku przez Leonarda da Vinci. Najprawdopodobniej za życia wynalazcy nie został on zrealizowany. Miał on skomplikowaną konstrukcję. W skład wchodziła drewniana łódka, system kół zębatych i wielkie obrotowe łopaty umieszczone po bokach łodzi. Twórcą najstarszego roweru wodnego jest niemiecki inżynier Joseph von Beader (1763-1835), który w 1800 roku skonstruował składany rower wodny. Swój wynalazek nazwał on w czasopiśmie naukowym Sanie wodne. Konstrukcja utrzymywała się na wodzie dzięki płozom. Poruszał się on dzięki wiosłom wprawianym w ruch pedałami. Na saniach było krzesło i stolik.