Milicja otrzymała włoskie i jugosłowiańskie uzbrojenie i wyposażenie. Zadaniem jej członków była obrona ludności regionu przed atakami serbskich czetników i komunistycznych partyzantów. Na pocz. lutego 1942 r. rozpoczęły się krwawe walki między muzułmanami a Serbami i partyzantami. 1 lutego tego roku oddziały milicji ze Sjenicy i wsi na południe od Gór Pester zaatakowały siły partyzanckie zgrupowane w rejonie miasta Nova Varoš. 7 lutego milicja z Komarani we współdziałaniu z włoską 19 Dywizją Piechoty „Venezia” przeprowadziła atak na partyzantów rozłożonych w dolinie rzeki Lim w zachodniej części Sandżaku. W obu przypadkach nieprzyjaciel został zmuszony do odwrotu. W ten sposób duża część Sandżaku oczyszczono z komunistycznych sił partyzanckich. Pod koniec marca rozpoczęły się deportacje Żydów, którzy pod strażą muzułmańskich milicjantów zostali doprowadzeni pieszo, a następnie koleją do Kosovskiej Mitrovicy. Tam przejęli ich Niemcy, wysyłając do obozów koncentracyjnych. Od poł. maja do poł. czerwca 1943 r. oddziały milicji uczestniczyły w niemiecko-włoskiej operacji antypartyzanckiej pod kryptynimem „Schwarz”.