thumb|Grób Lucjana Giżyńskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie a przy tym pomnik batalionu Gozdawa Lucjan Zygmunt Giżyński ps. „Gozdawa”, „Zamarstynowski” (ur. 20 maja 1909 w Śródborzu, zm. 5 lipca 1946 w Ramli w Brytyjskiej Palestynie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, dowódca batalionu im. Czarnieckiego znanego jako batalion „Gozdawa” w czasie powstania warszawskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Lucjan Zygmunt Giżyński urodził się 20 maja 1909 w Śródborzu, w powiecie płońskim, w rodzinie Józefa i Józefy z Gierzyńskich. Jego bratem był sędzia i powojenny prezydent Płocka Alfred Giżyński. Ukończył gimnazjum w Warszawie i w 1930 zdał maturę.
Od 15 października 1930 do 14 października 1931 był „szeregowym-uczniem” kursu unitarnego w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie-Ostrowi Mazowieckiej, a w latach 1931–1933 słuchaczem Szkoły Podchorążych Piechoty. 5 sierpnia 1933 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1933 i 230. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a generał dywizji Kazimierz Fabrycy w zastępstwie Ministra Spraw Wojskowych przydzielił do 35 pułku piechoty w Brześciu nad Bugiem na stanowisko dowódcy plutonu. W 1936 został oddelegowany do Batalionu Stołecznego w Warszawie.