Utracono 4 okręty typu K: K-23 12 maja 1942, K-2 po 7 września 1942, K-22 po 7 lutego 1943 i K-3 po 14 marca 1943. K-23 został zatopiony w Oksafiordzie przez pomocnicze patrolowce Uj 1101, Uj 1109, Uj 1110 bombami głębinowymi, wcześniej okręt nawiązał bezskuteczną walkę artyleryjską na powierzchni z patrolowcami V 6107 i V 6108 osłaniającymi mały konwój. K-3 prawdopodobnie został zatopiony w rejonie Nordkapp 21 marca 1943 przez pomocnicze patrolowce Uj 1102, Uj 1106, Uj 1111. K-22 i K-2 być może zatonęły na minach.
Służba po wojnie Po zakończeniu II wojny światowej w służbie pozostawało 6 okrętów podwodnych typu K, z tego jeden w Arktyce, a pozostałe Bałtyku. W sierpniu 1948 roku okręty z Floty Bałtyckiej zostały skierowane do Arktyki (otrzymały wtedy nowe oznaczenie B od bolszaja – duża). Z tego, K-51 wrócił na Bałtyk w 1949 roku, a K-52 w 1956. W tym okresie okręty te służyły do szkolenia załóg;