uważa się, że okręt K-21 w ramach szkolenia załóg jako pierwszy spośród radzieckich okrętów podwodnych wpłynął na wody zachodniego Atlantyku. mały|K-21 zachowany jako okręt-muzeum Pod koniec lat pięćdziesiątych okręty typu K zaczęto wycofywać ze służby, początkowo zaczęto ich używać do prac eksperymentalnych z montowaniem wyrzutni rakietowych na okrętach podwodnych. Później zamieniono je na stacjonarne obiekty treningowe dla szkolenia załóg okrętów podwodnych. Część z nich później zezłomowano. K-52 istniał jeszcze do lat 80. jako obiekt szkolny.
W 1983 roku K-21 zamieniono na okręt-muzeum i ustawiono go w Siewieromorsku.
Dane taktyczno-techniczne Wyporność: w wynurzeniu standardowa – 1465 t normalna – ok. 1500 t pełna – 1720 t w zanurzeniu – 2095 t Wymiary: długość: na linii wodnej – ok. 94,00 m całkowita – 97,65 m szerokość największa: 7,41 m zanurzenie: normalne – 4,06 m przy pełnym wyposażeniu – 4,51 m Napęd: 2 silniki spalinowe, dwusuwowe, 9-cylindrowe typu 9DKR o mocy 4200 KM (3091 kW) (każdy) silnik spalinowy, pomocniczy typu 38K-8 o mocy 800 KM (589 kW) 2 silniki elektryczne o mocy 1200 KM (883 kW) (każdy) Prędkość: nawodna: krążownicza – 9,0 w maksymalna – 21,1 w podwodna: ekonomiczna – 2,9 w maksymalna – 10,3 w Zasięg: