Nawet w najcięższych warunkach duch sportu nie zgasł. W obozie koncentracyjnym Gross-Rosen w piłkę nożną grali bracia Marian, Władysław i Mieczysław Gadajowie, Ryszard Hibner oraz Czesław Moruś. Zawody rozgrywano z innymi więźniami, często byłymi piłkarzami czołowych polskich klubów.
Na terenie Tomaszowa Mazowieckiego również kontynuowano rozgrywki piłkarskie — mimo zakazu władz okupacyjnych. Spotkania z drużynami z Piotrkowa Trybunalskiego i Sulejowa odbywały się na bosaka, z zawodnikami grającymi w spodenkach zrobionych z prześcieradeł.
Cały sprzęt sportowy Lechii został zrabowany przez Niemców. Tylko najwierniejsi sympatycy klubu przechowali jego szczątki, ryzykując życie. Wszystkie boiska piłkarskie zostały zniszczone. Miejskie boisko znalazło się na terenie getta, a przy szosie piotrkowskiej Wehrmacht wybudował stadion wyłącznie dla Niemców.
Wojna zabrała Lechii kwiat całego pokolenia. Zginęli:
Roman Bąk Józef Biernacki Stanisław Cichosz Kazimierz Elas Mieczysław Gadaj Tadeusz Gadaj Stefan Grabowski Józef Kaczmarek Zygmunt Kadow Henryk Kraksa Marian Kuczera Alfred Lipiński Władysław Marciniak Zygmunt Michalski