W drugiej połowie lat 30. XX wieku Lechia zaczęła odnosić pierwsze poważniejsze sukcesy sportowe. W 1931 roku drużyna zdobyła mistrzostwo klasy B podokręgu piotrkowskiego, jednak przegrała baraż o awans do klasy A z Widzewską Manufakturą 0:3. W tym samym roku zatwierdzono oficjalny herb klubu, zaprojektowany przez Henryka Kamińskiego – emblemat ten funkcjonuje do dziś.
W 1932 roku doszło do tragicznego wydarzenia – podczas ćwiczeń wojskowych na poligonie zmarli dwaj czołowi zawodnicy Lechii: Alfons Drajling i Stanisław Giełzak. Przyczyną było przypadkowe spożycie zatrutej wody ze studni.
W 1933 roku Lechia została sklasyfikowana na piątym miejscu w rankingu frekwencji klubów województwa łódzkiego według „Ilustrowanej Republiki”. Średnio 1560 widzów przychodziło na mecze, co było najwyższym wynikiem spośród klubów spoza Łodzi. To pokazywało, jak silną więź z lokalną społecznością miała Lechia.