Busha rozmieszczenia w Polsce i Czechach baz systemu obrony antybalistycznej (tarczy antyrakietowej). Niedługo później Władimir Putin zaproponował, aby Stany Zjednoczone i Rosja ponownie przeanalizowały traktat w świetle podejmowanych przez inne państwa prac nad produkcją pocisków średniego zasięgu. W październiku 2007 roku rosyjski prezydent zaproponował, aby traktat INF stał się wielostronny, czyli oznaczał globalny zakaz dla pocisków, których dotyczy. Później w tym samym miesiącu, na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ, przedstawiciele USA i Rosji wspólnie potwierdzili przestrzeganie traktatu przez swoje państwa i wezwali inne kraje do wyeliminowania pocisków krótkiego oraz średniego zasięgu.
Władze Stanów Zjednoczonych od lat wysuwały wobec Rosji zarzuty o złamanie postanowień traktatu INF. 16 grudnia 2014 roku Kongresowe Biuro Analiz (ang. Congressional Research Service) przygotowało raport, zgodnie z którym Rosja budowała i testowała pociski balistyczne oraz samosterujące, zdolne do przenoszenia głowic jądrowych, a także była bliska ich rozmieszczenia na swym europejskim terytorium, co stanowiło zagrożenie przede wszystkim dla Europy (a przy tym również dla amerykańskich baz w Europie i członków NATO), bo zasięg objętych traktatem INF pocisków wynosi od 500 do 5500 km.