Miał to być odwet za zwycięstwo Rotholca w walce z jednym z niemieckich bokserów.
Od 1940 roku przebywał w getcie warszawskim, gdzie został funkcjonariuszem Żydowskiej Służby Porządkowej (pomimo tego, że prawdopodobnie jako bokser wagi muszej nie spełniał dwóch warunków dla kandydatów do służby mówiących o minimum 170 centymetrach wzrostu i wadze minimum 60 kilogramów). Był jednym z najskuteczniejszych „grajków”, czyli żydowskich policjantów umożliwiających – dzięki swoim kontaktom z pilnującymi bram getta niemieckimi żandarmami i granatowymi policjantami – szmugiel towarów do getta. Według własnej relacji był w służbie do grudnia 1942 roku, a później pracował w Werterfassung (zorganizowanym przez Niemców przedsiębiorstwie zajmującym się gromadzeniem i segregowaniem mienia pozostawionego w getcie przez wywiezionych Żydów). 21 kwietnia 1943 roku, dwa dni po wybuchu powstania w getcie, przedostał się na „stronę aryjską”.
Powstanie warszawskie przetrwał w mieszkaniu przy ulicy Rymarskiej. Po ustaniu walk został zatrzymany przez Niemców i zmuszony do prac przy rozbieraniu barykad. Przebywał w obozie przejściowym przy kościele św. Wojciecha i w obozie w Pruszkowie, skąd został wywieziony do Niemiec. Pracował w Zakładach Kruppa w Essen.