Krótko potem uruchomiono pierwsze połączenie poza Imperium brytyjskie do Tokio i Hongkongu, obsługiwane przez Avro Lancastrian, który wkrótce zastąpiono DC-4.
W 1947 do floty dołączyły samoloty typu , które włączono na trasie do Londynu. W 1952 Qantas rozszerzył siatkę swoich połączeń przez Ocean Indyjski do Johannesburga (przez Perth), na Wyspy Kokosowe i Mauritius. Mniej więcej w tym czasie rząd brytyjski rozpoczął naciski na linie Qantas, by te zakupiły samoloty De Havilland Comet, jednak Hudson Fysh wątpił w opłacalność tego posunięcia i z powodzeniem oparł się presji brytyjczyków.
W styczniu 1958 Qantas stały się drugimi liniami lotniczymi oferującymi loty dookoła świata. Dostarczone w 1954 Lockheed 1049 Super Constellation latały w kierunku zachodnim z Australii do Londynu, przez Azję i Bliski Wschód i w kierunku wschodnim przez Auckland i Honolulu. W 1959 Qantas odebrał samolot Lockheed L-188 Electra.