Era odrzutowa: 1959−1992 thumb|Boeing 707-138B thumb|Boeing 747-400 We wrześniu 1956 Qantas zamówiły siedem maszyn typu Boeing 707-138, które dostarczono pomiędzy czerwcem a wrześniem 1959. Odrzutowce obsługiwały trasę do Nowego Jorku, którą później przedłużono do Londynu. Tym samym Qantas były trzecimi liniami pokonującymi Ocean Atlantycki (tuż po BOAC i Pan Am). Dodatkowo, Qantas zmodyfikowały flotę B707, montując w nich silniki turbowentylatorowe. Powstałe w ten sposób modele nazywano V-jets od łacińskiego vannus (wentylator). Kolejne dwa B707 zamówiono w 1963. Do marca 1966 we flocie Qantas znajdowało się 19 samolotów tego typu, obsługujących najważniejsze trasy linii, a pięć kolejnych zostało zamówionych.
W latach 60. liczba pasażerów gwałtownie rosła, w związku z tym Qantas zamówił większe samoloty – Boeing 707-338C. A pod koniec dziesięciolecia, w 1967 – do puli zamówień dołączył cztery maszyny typu Boeing 747-200. W tym samym roku linie zmieniły nazwę z Qantas Empire Airways na Qantas Airways, aktualną do dziś. Pierwszy Boeing 747-238B wszedł do służby we wrześniu 1971, a 3 lata później, kiedy australijskie Darwin zostało doszczętnie zniszczone przez Cyklon Tracy – ustanowił rekord świata w liczbie osób przewiezionych podczas jednego lotu. Boeing 747 ewakuował 673 osoby z zagrożonych terenów.