Feliks Konopka, ps. Piotr Krzemień (ur. 17 lipca 1888 w majątku Breń (gm. Olesno) k. Dąbrowy Tarnowskiej, zm. 17 lutego 1982 w Krakowie) – polski poeta i malarz, tłumacz literatury niemieckiej i francuskiej na język polski oraz literatury polskiej na język francuski.

Życiorys Urodził się w rodzinie barona Jana Franciszka Stanisława Konopki i Anny Krystyny z hrabiów Bobrowskich. Brat Jadwigi po mężu Dlauhovesky-Langendorf (ur. 1880), Jana Marii Leona (ur. 1889) i Stefanii. Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, gdzie w 1906 roku zdał maturę. Do 1911 roku studiował nauki rolnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w latach 1912–1914 malarstwo i grafikę na kursie u Jacka Malczewskiego (przyjaciela rodziny Konopków) w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Po studiach przebywał na wsi i administrował rodzinnym majątkiem w Brniu.

W okresie międzywojennym był związany z grupą literacką Czartak. Debiutował w 1925 roku wierszami Kwitnący sad, Tonit-Żerga i Jesień w parku opublikowanymi w dzienniku „Czas” nr 2, z którym współpracował następnie do 1935 roku. W 1929 roku opublikował pierwszy tomik wierszy Słowa w ciemności. Korespondował m.in.