z Marią Pawlikowską-Jasnorzewską i Mariną Bersano-Begey.
Okupację niemiecką spędził w majątku w Brniu.
Po II wojnie światowej, po znacjonalizowaniu i rozparcelowaniu majątku w Brniu, przeprowadził się do Krakowa. W latach 1947–1950 był zatrudniony w Państwowej Pracowni Konserwacji Zabytków i pracował m.in. przy konserwacji ołtarza Wita Stwosza w Kościele Mariackim. W następnych latach zajmował się twórczością poetycką i przekładową z literatury francuskiej i niemieckiej, a także tłumaczeniami poezji polskiej na te języki. Przekładał teksty do utworów muzycznych, publikowanych przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Współpracował z Polskim Radiem jako autor audycji literackich i adaptacji, posługując się pseudonimem Piotr Krzemień. Spośród tłumaczeń za szczególnie znaczący uważa się pierwszy pełny przekład Fausta, opublikowany w 1962 roku.