Pierwszym zawodnikiem w konkursie był Tobias Bogner, który oddał skok na odległość 93 metrów. W pierwszej serii konkursowej tylko siedmiu skoczków pokonało w swych próbach punkt konstrukcyjny skoczni Ōkurayama. Pierwszym, który tego dokonał, był Harri Olli. Startujący z dwudziestym siódmym numerem Fin dzięki uzyskanym 124 metrom zajmował po pierwszej kolejce drugą pozycję. Metr bliżej wylądował Roar Ljøkelsøy, co pozwoliło mu uplasować się na trzecim miejscu. Najdłuższy skok, na 125 metr, oddał reprezentant Szwajcarii, Simon Ammann i prowadził po pierwszej serii z przewagą 2,8 punktu nad Ollim. Zwycięzca kwalifikacji, Adam Małysz, po próbie na 123 metrów zajmował 4. pozycję. Słabsze skoki oddali lider i wicelider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Anders Jacobsen za sprawą 114,5 metrów zajmował szesnaste, zaś Gregor Schlierenzauer, po próbie na 115 metrów, piętnaste miejsce. Szósty po pierwszej serii był obrońca tytułu, Janne Ahonen, który skoczył 123 metrów. W drugiej próbie skoczył siedem metrów dalej i utrzymał swoją pozycję. Piąte miejsce zajął Thomas Morgenstern po skokach na 122 i 131,5 metrów. Adam Małysz mimo odległości 133 metrów zajął miejsce tuż za podium. Brązowy medal po skoku na 135 metrów zapewnił sobie Roar Ljøkelsøy, zaś wicemistrzem świata z wynikiem 136,5 metrów został Harri Olli.