thumb|300px|Parkietaż chodnika (elementy nie są wielokątami) thumb|right|300px|Plaster miodu jest przykładem parkietażu spotykanego w przyrodzie Parkietaż, kafelkowanie lub tesselacjaZa ang. tessellation, z późnołac. tessellatus: od tessellare, wykładać tesserami; z łac. tessella, zdr. od tessera. – pokrycie płaszczyzny wielokątami przylegającymi i nie zachodzącymi na siebieCoxeter, op. cit., s. 69. Można rozpatrywać parkietaże części płaszczyzny oraz powierzchni, które nie są płaskie (np. parkietaże sferyBerger, op. cit., tłum. ros. 1984, s. 38-47, np. kopuła geodezyjna). Można także badać parkietaże przestrzeni trójwymiarowej i przestrzeni wymiarów wyższych. Nie jest konieczne ograniczanie się do przestrzeni euklidesowychWilhelm Magnus, op. cit.. W praktyce (parkietaż chodnika na zdjęciu) elementy parkietażu nie muszą być wielokątami.
Parkietaże często pojawiają się w architekturze (np. Alhambra) i twórczości plastycznej (np.