mały|upright|Grób Solskiej na cmentarzu Powązkowskim Irena Solska, właśc. Karolina Flora Solska (ur. 27 października 1877 w Warszawie, zm. 8 marca 1958 w Skolimowie) – polska aktorka i reżyserka teatralna, dyrektorka teatrów; jedna z najwybitniejszych aktorek w historii teatru w Polsce. Jej mężem był Ludwik Solski.

Życiorys Córka Tytusa Mieczysława Poświka i malarki Bronisławy z Bierzyńskich. W dzieciństwie pod kierunkiem matki uczyła się rysunku i malarstwa, potem uczyła się gry aktorskiej u B. Leszczyńskiego. Debiutowała 26 lutego 1896 pod ps. Górska w roli tytułowej w sztuce Hrabia Rene na scenie teatru łódzkiego. W latach 1896–1900, 1905–1910 oraz 1913–1919 była aktorką Teatru Miejskiego w Krakowie. W latach 1900–1905 występowała we Lwowie, a od 1919 w Warszawie. W sezonie 1932–1933 kierowała własnym Teatrem im. Stefana Żeromskiego w Warszawie.

Wywarła wielki wpływ na na życie artystyczne Krakowa okresu Młodej Polski. Do wielbicieli jej talentu należeli: Stanisław Wyspiański, Gabriela Zapolska, Stanisław Przybyszewski, Jerzy Żuławski, Leopold Staff, Kornel Makuszyński, Tadeusz Boy-Żeleński. Jej portrety malowali m. in. Leon Wyczółkowski, Jacek Malczewski, Wojciech Kossak, Józef Mehoffer, a także Stanisław Wyspiański i Witkacy.