Żonaty od 9 stycznia 1922 z Marią Woysym Antoniewicz (zm. 1987). Syn Ludwik i córka Anna przeżyli powstanie warszawskie, w którym walczyli. Po wojnie cała rodzina zamieszkała w Anglii. Ludwik de Laveaux został pochowany na Cmentarzu South Ealing w Londynie, gdzie 10 lipca 1971 poświęcono płytę nagrobną (11C - HH).
Awanse chorąży – 5 maja 1915 podporucznik – 1 kwietnia 1916Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 15. major – zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 podpułkownik – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 92. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 131 z 17.12.1924 r. pułkownik – 10 grudnia 1931 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty generał brygady – 1966 (awansowany przez władze emigracyjne w Londynie)
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2863 – 10 sierpnia 1922 (udekorowany 17 kwietnia 1921 we Lwowie przez gen.