Takie piętro wieży występuje bądź samodzielnie, zarówno w bazylikach, jak i układach jednoprzestrzennych, tworząc emporę, bądź pojawia się w połączeniu z innymi „cząstkami elementarnymi”, głównie z kwadratowymi przęsłami trybuny w nawie.
Pozostałe typy występują znacznie rzadziej.
W Polsce układ właściwy dla wysocickiej świątyni występuje raz jeden być może u schyłku wieku XI. Później pojawia się w roku 1200 w paru przykładach, charakteryzujących się daleko posuniętym wydzieleniem przestrzennym w stosunku do nawy. Po 1241 r. omawiany układ występuje również w Siedmiogrodzie, a zwłaszcza na Spiszu, głównie we wsiach kolonistów niemieckich.
Dzwony Na samym początku I wojny światowej w 1914 r. na wieży kościoła był zestaw trzech dzwonów: dzwon duży „Jan” – datowany na 1530 r. Odlany zapewne przez ludwisarza z Norymbergi, Hansa Behema, którego dziełem jest też wawelski „Zygmunt” (1520). Fundatorem był zapewne ks. Aleksy z Krakowa, proboszcz wysocicki. dzwon średni: „Paweł” – gotycki (XIV–XV w.) nie datowany. dzwon najmniejszy, barokowy „Kacper” – z 1759 r. Odlany w Krakowie w wytwórni Jana Weidnera. Miał dwa razy mniejszą średnicę niż „Jan”.
W 1916 r. wojskowe władze austriackie przysłały do Wysocic oddział (6 żołnierzy), by zarekwirować dzwony. Wobec protestu parafian Austriacy zabrali tylko najmniejszy dzwon.