Eugeniusz Kucharski (ur. 12 grudnia 1880 w Drohobyczu, zm. 12 sierpnia 1952 w Toruniu) – polski historyk i teoretyk literatury.
Życiorys W 1901 ukończył C.K. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze (w jego klasie był m.in. Stanisław Łucki). Następnie odbył roczną służbę wojskową. W latach 1902–1906 odbył studia filologiczne na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie, jego wykładowcami byli wówczas Roman Pilat, Wilhelm Bruchnalski i Edward Porębowicz. W latach 1907–1908 studiował w Paryżu, Rzymie i Florencji. W latach 1908–1914 był nauczycielem języka polskiego i francuskiego w szkołach średnich w Tarnopolu, Stanisławowie i Lwowie. W 1909 obronił na Uniwersytecie Jana Kazimierza doktorat na temat Romantyzm w komediach Fredry.
W czasie I wojny światowej był oficerem w armii austriackiej, brał udział w oblężeniu Twierdzy Przemyśl. Od 1915 do 1917 przebywał w rosyjskiej niewoli w Ufie i Orenburgu. Po uwolnieniu z niewoli założył w Orenburgu polskie gimnazjum. W 1918 wrócił do Lwowa i do 1927 był nauczycielem szkół średnich. W 1921 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy Fredro, a komedia obca. Stosunek do komedii włoskiej. Był nauczycielem języka francuskiego w XII Państwowym Gimnazjum we Lwowie, skąd w 1926 był urlopowany celem objęcia katedry literatury słowiańskiej na Uniwersytecie we Fryburgu w Szwajcarii.