W 1928 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, obejmując po Kasprowiczu Katedrę Literatury Porównawczej na UJK.
Był fredrologiem, profesorem historii porównawczej literatury polskiej, Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, członkiem korespondentem Polskiej Akademji Umiejętności, członkiem czynnym (od 1921) i sekretarzem Wydziału Filologicznego Towarzystwa Naukowego we Lwowie i (od 1929) Polskiego Towarzystwa Filozoficznego.
W czasie II wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu na poziomie uniwersyteckim. W latach 1940–1941 oraz 1944–1946 kierował Katedrą Literatury Polskiej na Uniwersytecie Iwana Franki. W 1946 zmuszony do wyjazdu ze Lwowa zamieszkał w Toruniu i kontynuował pracę naukową i dydaktyczną na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. W 1946 roku został powołany prowizorycznie na stanowisko profesora zwyczajnego w Katedrze Literatury, potem objął stanowisko kierownika Katedry Teorii Literatury i Literatury Porównawczej, które piastował do 1952 roku.
Publikacje Fredro a komedja obca: stosunek do komedji włoskiej (1921) Między teorią a historią literatury (1986, wybór tekstów opracowany przez Artura Hutnikiewicza, )
Przypisy
Bibliografia