Pochodzenie genetyczne bydła rasy węgierskiej szarej nie zostało ostatecznie wyjaśnione. Zwierzęta przodków mogły pochodzić z Azji lub z obszarów śródziemnomorskich, a także zasugerowano genetyczny wkład dzikich żubrów. Charakter rasy rozwijał się powoli pod wpływem węgierskich hodowców. Rasa była hodowana przez wiele wieków na węgierskich stepach. Od XV do XVII w. mięso poszukiwane na rynkach Norymbergii, Wenecji i Strasburga. Stada pokonywały te kilkuset kilometrowe trasy pieszo. Eksportowano w ten sposób kilkadziesiąt tysięcy sztuk bydła rocznie, a w wieku XVII nawet 100 000 sztuk rocznie.
Po II wojnie światowej wprowadzając do hodowli nowe, wydajniejsze rasy zwierząt, w tym bydła, spowodowano wyzbywanie się starych ras, zastępując je nowymi, które były produktywniejsze. Szare bydło węgierskie znikało w zawrotnym tempie, do tego stopnia, że w 1975 pozostało ich zaledwie 300 sztuk. Wówczas postanowiono otoczyć je specjalną ochroną, a ostatnie czystorasowe osobniki umieszczono w Parku Narodowym Hortobágy we wschodnich Węgrzech. Osobniki tej rasy krzyżowane z innymi rasami mogą służyć do tworzenia silnych, odpornych na trudne warunki mieszańców.
Zobacz też szare bydło ukraińskie
Przypisy
Węgierskie