Zaimki Zaimki osobowe W poniższej tabeli uwidoczniono rozróżnienie na „my” inkluzywne i „my” ekskluzywne, istniejące w wielu językach świata (ale nie w języku polskim), oraz rozróżnienie rodzaju gramatycznego zaimka „ja” w niektórych formach. Nieżywotne formy liczby mnogiej zostały w mowie młodszego pokolenia przeważnie zastąpione formami żywotnymi – poniżej podano jednak pełną odmianę. Paradygmat fleksyjny zaimka w funkcji dopełnienia czasownika jest dosyć złożony; w poniższej tabeli podano tylko dwa z jego kilku zestawów allomorfów.
Forma podstawowa Forma emfatyczna Benefactivus Forma przyimkowa Possessivus Dopełnienie przedmiotowe niesamodzielne Dopełnienie przedmiotowe samodzielne ja (r. męski) á á ni e: -↑ər -↑ə́n -↑ə́r ja (r. żeński) í í ni e: -↑ər -↑ə́n -↑ə́r ty ò ùáj na a: -↓a -(u)án -á on à àáj nar a:r -↓ar -↓án -↓ár ona ̀n ̀ní nùg ò:g -↑o(g), -o(g) -òn -↑ò ono, to àn àní nàná à:ná -↓an -↓àn -↓àr, -↓àn my (exclusivus) ùrú ùrú nùrú ò:ró -↑rú -(ˋ)nùrú, -↑(ˋ)nùrú -(ˋ)rùú, -↑(ˋ)rùú my (inclusivus) àáŋ àáŋ nàáŋ àáŋ -↑ráŋ -↑(ˋ)nàáŋ -↑(ˋ)ràáŋ wy ùn ùnúŋ nùúŋ òóŋ -↑rúŋ -(ˋ)nùúŋ, -↑(ˋ)nùúŋ -(ˋ)rùúŋ, -↑(ˋ)rùúŋ Zaimek 3 os. żywotny ì ìrí nìrí è:ri -↑rí -↑(ˋ)nìrí -↑(ˋ)rìí Zaimek 3 os. nieżywotny uàn uàní nuàná uà:ná -an, -↑uan -àn -àr, -àn