Dzieła W 1533 roku do dzieła Instrument Buch dodał swoją pierwszą mapę gwiezdną nieba północnego. W 1536 roku z inicjatywy królewskiego matematyka Johannesa Stabiusa oraz przy pomocy kartografa Conrada Heinvogla wydano tę mapę w wersji samoistnej. Mapa nosiła tytuł Imagines Syderum coelestium ut sunt a veteribus astronomis compositae i w odróżnieniu od pierwszej ukazywała także kilka gwiazdozbiorów południowych widocznych z okolic Morza Śródziemnego. Wydano ją u Johannesa Honteriusa (1498-1549). Mapa ukazująca w sumie 48 konstelacji gwiezdnych była później dodawana do innych dzieł Apianusa, także do Astronomicum Caesareum. Kolejne dzieło Instrumentum sinuum sive primi z 1534 roku oprócz odpowiednich wyjaśnień zawierało bardzo potrzebne w astronomii i pomiarach tablice wartości sinusów dla kątów mierzonych z dokładnością do minuty. Wtedy ukazała się też w dużej skali mapa Europy, niestety nie zachowała się do dziś.