Założono, że nowa haubica powinna posiadać m.in.: donośność i szybkostrzelność takie same lub wyższe niż haubica M198, masę poniżej 4000 kg, prostą konstrukcję, zdolność do prowadzenia ognia amunicją NATO-wską, możliwość holowania jej przez pojazdy o masie poniżej 3 ton.
Swoje koncepcje haubicy zaproponowało pięć firm lub konsorcjów, po czym centrum badań i rozwoju uzbrojenia Armii USA zamówiło dostarczenie do grudnia 1987 roku prototypów trzech firm w celu ich badań. W maju 1987 roku brytyjska firma Vickers Shipbuilding and Engineering (VSEL) zademonstrowała Amerykanom swoją koncepcję lekkiej haubicy polowej kal. 155 mm, która spełniała powyższe wymagania. Propozycja spotkała się z zainteresowaniem i we wrześniu 1987 firma VSEL dostarczyła do oceny projekt haubicy o nazwie Ultralightweight Field Howitzer (UFH).
W czerwcu 1990 roku haubica UFH otrzymała certyfikat bezpieczeństwa i wstępną ocenę operacyjną USMC. W sierpniu 1990 roku odbyły się udane próby transportu UFH oraz jej 7-osobowej załogi za pomocą śmigłowca UH-60L Black Hawk, a w styczniu 1991 roku US Army zatwierdziła program badań haubicy na poligonach amerykańskich.