Ten opowiedział częściowo historię wyprawy, która została potwierdzona przez śledczych Hugh Clappertona i Richarda Lemona Landera. Ów przewodnik oświadczył, iż wyprawa płynęła dalej w dół rzeki, aż dotarła do Yauri (dzisiejsza Nigeria). W tej podróży liczącej około 1000 mil Park, który posiadał jeszcze zaopatrzenie, utknął z powodu wrogości tubylców. W Dżenne, w Timbuktu i w innych miejscach wyprawa była atakowana przez zamieszkałych tam ludzi. Uczestnicy wyprawy mogli obronić się dzięki posiadanej broni i amunicji. Uniknięto również wielu niebezpieczeństw związanych ze sterownością łodzi oraz z nieznanymi progami na rzece. Przy progach Bussy, w pobliżu Yauri, łódź utknęła na skale. Wokół zaczęli zbierać się wrodzy tubylcy, którzy zaatakowali wyprawę strzałami z łuków i włóczniami. Pozycja podróżników była nie do obrony. Park, Martyn i pozostali dwaj żołnierze ratując się wskoczyli do rzeki, w której nurtach utonęli. Jedynym ocalałym był pozostały niewolnik, od którego tę opowieść usłyszano. Poszukiwany przez Isaaco, potem przez Landera dziennik Parka nigdy nie został odnaleziony. W 1827 roku drugi syn Munga, Thomas, wyruszył na poszukiwanie ojca wierząc, że jest on więziony przez któreś z okolicznych plemion żyjących na wybrzeżu Gwinei.