(w języku nahuatl: biała kobieta) – drzemiący wulkan w meksykańskim paśmie Kordyliera Wulkaniczna. Jest trzecim co do wysokości szczytem Meksyku (po Orizaba i Popocatépetl), wznosząc się na 5230 m n.p.m. Jednocześnie jest najniższą w kraju górą pokrytą wiecznym śniegiem i lodowcami. Wulkan leży na północ od Popocatépetl, od którego oddziela go przełęcz Paso de Cortés. Na zboczach wulkanu znajduje się prekolumbijski kompleks świątynny.
Jest to stratowulkan zbudowany głównie z law andezytowych i dacytowych. Był aktywny w plejstocenie, jest też jeden krater boczny powstały w holocenie. Wulkan tworzą cztery liniowo ułożone (NNW-SSE) i zachodzące na siebie stożki wulkaniczne. Wulkan zajmuje łącznie powierzchnię 450 km kw.
Pochodząca z nahuatl nazwa odnosi się do podobieństwa kilkuwierzchołkowego grzbietu wulkanu do zarysu leżącej kobiety, poszczególne wierzchołki kojarzą się z głową, piersiami itdIwaniszewski s. 19, 22. Najstarszą, znaną sprzed XVI w., nazwą góry było Tonacatepetl (Góra Naszego Pożywienia), nawiązująca do wierzeń tutejszych kultur, że w środku góry znajdowały się duże ilości pokarmu, później pojawiła się współcześnie używana nazwa, zastąpiona na jakiś czas przez Hiszpanów nazwa Iztactepetl (Biała Góra)Iwaniszewski s. 19.