Góra miała istotną rolę w kultach miejscowych kultur przed kolonizacją hiszpańską. Na zboczu wulkanu, na wysokości 3870 m n.p.m. zachował się kompleks świątynny Nahualac powstały ok. roku 600. Prostokątną świątynię (11,5 x 9,8 m) z kamiennych bloków nietypowo wzniesiono na dnie niewielkiego i płytkiego jeziora okresowego, dookoła niej było dziewięć ułożonych z fragmentów skalnych kopców, które zgodnie z tradycjami tutejszych kultur były miniaturą otaczających kompleks szczytów górskich. Kopce te zachowały się szczątkowo. W odległości ponad 100 m od budynku świątynnego jest plac, na którym składano ofiary z ludziIwaniszewski s. 21, 22.
Badania archeologiczne rozpoczął tu Désiré Charnay w II poł. XIX w., później prowadził je m.in. zespół S. Iwaniszewskiego (lata 80. XX w. i druga dekada XXI w.)Iwaniszewski s. 21.
Według azteckiej mitologii Popocatépetl i Iztaccíhuatl byli niegdyś ludźmi – zakochanymi w sobie wojownikiem i księżniczką. Iztaccíhuatl zmarła po dojściu do niej nieprawdziwej wieści, jakoby jej ukochany poległ w walce. Gdy ten wrócił, zabrał jej ciało w góry, by tam pogrzebać siebie i ją.