Najbardziej wyraźny jest podział ze względu na powiązanie (lub brak) z procesorem głównym. FPU może być: wbudowany w procesor (jest to większość przypadków współcześnie) ściśle związany z typem procesora głównego (na przykład: Intel 80x87, Motorola MC68881/2). luźno lub wcale nie związany z typem procesora głównego, czyli działać tak jak inne rozszerzenia czy nawet urządzenia peryferyjne dodawane np. na kartach rozszerzających; przykładem mogą być koprocesory Weitek
Drugim ważnym wyróżnikiem jest podział ze względu na charakter pracy (współpracy) z resztą systemu (w szczególności - z procesorem głównym): synchroniczne - pracujące z tym samym zegarem co procesor główny asynchroniczne - pracujące z osobnym zegarem mogącym mieć inne taktowanie, niezależnie od procesora głównego, który zleca FPU zadania do wykonania, po czym kontynuuje pracę; gdy FPU skończy obliczenia, wyniki są odbierane i przekazywane do programu (zwykle poprzez sprzętową lub programową synchronizację). przy czym niektóre koprocesory mogą działać w dowolnym z tych trybów pracy, zależnie od decyzji projektantów sprzętu i wynikającej z tego konstrukcji np. płyty głównej komputera.
Zobacz też procesor jednostka arytmetyczno-logiczna procesor graficzny procesor wektorowy lista koprocesorów x86
Uwagi
Przypisy
*