W planie pięcioletnim 1966–1970 zaznaczono, że wykonanie zadania dla przemysłu półprzewodnikowego będzie możliwe wyłącznie poprzez uzyskanie licencji i import urządzeń i aparatury do produkcji półprzewodników. W 1965 roku udział Polski w światowym rynku komputerowym wynosił 1,5 promila, do 1970 roku spadł do 1,3. Opóźnienie rozwoju informatyki w Polsce w 1970 roku wynosiło około 4 lata w stosunku do Czechosłowacji i Niemieckiej Republiki Demokratycznej, 8 dla większości państw zachodnich oraz 14 dla Stanów Zjednoczonych. Aby nadrobić dystans, w 1970 opracowano Program rozwoju informatyki na lata 1971–1975. Zakładał on zwiększenie produkcji sprzętu komputerowego i szkoleń z zakresu informatyki oraz uruchomienie pilotowych systemów zastosowań informatyki.
W okresie PRL wszelkie informacje dotyczące informatyzacji oraz komputerów podlegały cenzurze. W 1974 roku Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk w zaleceniach dla cenzorów wydał instrukcje na ten temat. W swojej książce o cenzurze w PRL Tomasz Strzyżewski publikuje treść tajnego dokumentu przeznaczonego dla cenzury: W opracowaniach, notatkach itd. nt.