Został pochowany na cmentarzu Junikowskim w Poznaniu (pole 35-4-1-19)Andrzej Babiński – miejsce pochówku na Junikowie w Poznaniu.
Twórczość Wiersze Andrzeja Babińskiego są dość znacznie spolaryzowane, obok tkliwych tęsknych wierszy poświęconych Poznaniowi, czy też niespełnionej miłości jego życia Krystynie Orłow, znajdujemy inne pełne okrucieństwa i śmierci. Choroba psychiczna z którą zmagał się Babiński (schizofrenia paranoidalna) skutecznie uniemożliwiała mu swobodny rozwój kariery poetyckiej. Wielokrotnie tematem wierszy poety są wizje katastroficzne w których autor próbuje zmierzyć się ze śmiercią, z odrzuceniem. Stwierdza to np. w wierszu z 1969 r. pt. „*** [Tylko mi Ziemi całej...]”, w którym możemy przeczytać:
thumb|280px|Most Królowej Jadwigi, z którego 14 maja 1984 roku poeta skoczył na widoczne w dali betonowe nabrzeże.
W dziesięć lat później po śmierci przyjaciela (Edwarda Stachury) napisał w zrezygnowaniu:
Utwory Babińskiego są dość trudne w odbiorze, wymagają dużego skupienia i czujności czytelnika. Część wierszy poety przepojonych jest romantyzmem i subtelną erotyką jak np.