Kazimierz Owsiński (1752–1799) – aktor, dyrektor teatru. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Mąż aktorki Julii Sikorskiej. Przez współczesnych uważany za najwybitniejszego aktora polskiego.

Występował w Warszawie, we Lwowie i Krakowie, grał role komediowe (m.in. Fircyka - Fircyk w zalotach Zabłockiego, Don Basilio - Wesele Figara Beaumarchais’go) i dramatyczne (role szekspirowskie, rola tytułowa w Bewerleyu B.J. Saurina według E. Moore’a).

Kształcił się przez trzy lata na Akademii Krakowskiej. W 1768 przerwał naukę by wstąpić do wojsk konfederacji barskiej. Po klęsce związku, od konsekwencji jakie spotkały konfederatów, uchronił go prymas Gabriel Podoski przyjmując Owsińskiego do swojego domu. Z prymasem podróżował po Europie, uczył się języków, chodził na spektakle teatralne podpatrując mistrzów sztuki aktorskiej.

W 1774 zaangażował się do zespołu Teatru Narodowego w Warszawie. Debiutował w roli Nizińskiego (Dumny). Publiczność „dostrzegła w nim wiele obiecującą zdatność” (W. Bogusławski).

Po nagłej śmierci prymasa w Marsylii w 1777 powrócił do Warszawy.