Dlatego też w zwężeniu doliny Kamenca, tuż za ową kotliną, na wzgórzu Makovica (474 m n.p.m.) na lewym brzegu rzeczki, być może z końcem XIII w. (zapewne niedługo po najazdach tatarskich), a najpóźniej na początku wieku XIV powstał zamek. Ok. 2 km na północ od zamku, już w pierwszej połowie XIV w. istniało osiedle o charakterze podgrodzia, zamieszkiwane przez ludzi zobowiązanych do służby na zamku.
Pierwsza oficjalna pisemna wzmianka o zamku pochodzi z roku 1347, natomiast o wsi z roku 1355. Z czasem rozwinęło się z niej prywatne miasteczko zwane Zborovem, z prawem organizowania cotygodniowych targów, a później i dorocznych jarmarków. O jego znaczeniu świadczy fakt, iż posiadało ono nawet prawo miecza. W XVII w. działali tu liczni rzemieślnicy, a z czasem powstał szereg niewielkich zakładów (huta szkła, papiernia, cegielnia, gorzelnia, dwa tartaki itp.). W latach 1769-1770 miasto, leżące już na Węgrzech, ale tuż za polską granicą, było jednym z ośrodków politycznych konfederacji barskiej.