w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C39-4-6)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Praca badawcza Obszarem badawczym Włodzimierza Niemierki była szeroko pojęta biochemia porównawcza zwierząt. Jego pierwsze badania dotyczyły przemian lipidowych w mięśniach niższych kręgowców. Później, w szczególności w okresie powojennym, zainteresował się bezkręgowcami, przede wszystkim owadami, które uważał za pasjonujący obiekt badawczy między innymi z uwagi na skomplikowany rozwój osobniczy (metamorfozę). Kierowany przez niego zespół badał różne aspekty przemian biochemicznych owadów: metabolizm białek, lipidów i węglowodanów, a także metabolizm energetyczny i oddechowy oraz przemiany związków fosforowych. Głównymi obiektami badawczymi Niemierki był mól woskowy (Galeria mellonella L.) i jedwabnik morwowy (Bombyx mori L.). Do ważniejszych osiągnięć Włodzimierza Niemierki (wspólnie ze Stellą Niemierko) było stwierdzenie, że wydalanym przez larwy mola woskowego produktami przemian związków fosforowych są pirofosforan i, być może, wyższe polifosforany, co przypuszczalnie jest ewolucyjnym przystosowaniem do odżywiania się prawie bezwodnym pokarmem (wosk pszczeli).