Natomiast osobliwością metabolizmu związków azotowych przez te larwy było wydalanie końcowych produktów metabolizmu azotu nie tylko w postaci wolnego kwasu moczowego (jak u większości owadów), lecz także jego rybozydu (połączenia z pięciowęglowym cukrem, rybozą).
Niezależnie od badań w zakresie biochemii owadów, Włodzimierz Niemierko kontynuował w okresie powojennym swe zainteresowania biochemią mięśni kręgowców, co przyczyniło się do podjęcia w kierowanym przez niego Zakładzie Biochemii Instytutu im. Nenckiego szerokiego zakresu prac nad molekularnymi mechanizmami skurczu mięśni.
Włodzimierz Niemierko utrzymywał liczne kontakty naukowe z zagranicą, co szczególnie w okresie PRL nie było łatwe. Znaczną pomocą w tym była świetna znajomość języków obcych. Mówił i pisał biegle po rosyjsku i angielsku. Znał również dobrze niemiecki i francuski.
Wychował grono współpracowników, którzy następnie osiągnęli własne znaczące pozycje w nauce.