Jako minimum zachowania jedności dowodzenia przyjmuje się dowódcę koalicyjnych połączonych sił kontroli operacyjnej (OPCON) nad wszystkimi siłami. Ciągłość dowodzenia – zapewnienie dowodzenia przez cały czas prowadzenia operacji (walki). Dowódca ustala swoich zastępców oraz organizowane są zapasowe stanowiska dowodzenia. Hierarchia dowodzenia – element podległości zgodny ze strukturą organizacyjną. Pomimo tego rozkazy dla podwładnych mogą zawierać zadania dla konkretnych sił, elementów ugrupowania lub dodatkowe zadania. Występują też ograniczenia narodowe. Integracja dowodzenia – zasada zapewnia najlepsze wykorzystanie zdolności poszczególnych komponentów rodzajów wojsk do wspólnego osiągnięcia celu walki. Oddzielne stanowisko dowodzenia określonego komponentu połączonych sił nie może dezorganizować połączonych szczebli dowodzenia. Ważnym elementem struktury dowodzenia jest skuteczna i wszechstronna rola informacji. Decentralizacja dowodzenia – w wyjątkowych sytuacjach rozkazy do kolejnych podwładnych mogą zawierać zadania do wybranego elementu ich sił. Zasadą jest przekazywanie podwładnym uprawnień i odpowiedzialności za realizację tych zadań. Poprzez przekazanie uprawnień zapewnia się podwładnym swobodę działania, wykazanie inicjatywy i szybsze reagowanie na zmieniającą się sytuację taktyczną.