thumb|Chłopska biedka z XIX/pocz. XX wieku (mal. Adam Ciemniewski) thumb|Karabiny maszynowe wz. 30 przewożone na biedkach (fot. 1938) Biedka (bieda, bida) – niewielki, prosty, dwukołowy wózek, używany w jednokonnym zaprzęgu dla komunikacji, celów gospodarskich i wojskowych.
Nazywana inaczej dwukółką, była lekkim, odkrytym pojazdem służącym na terenach wiejskich do podróży oraz transportu produktów na sprzedaż i towarów dla gospodarstwa domowego. Na ziemiach polskich używano jej od XVIII wiekuSłownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 1. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 159, .. Nazwę tę wywodzono od łacińskiego bīga oznaczającego lekki wóz dwukołowy o różnorodnym zastosowaniuAleksander Brückner: Słownik etymologiczny języka polskiego. Kraków: Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927, s. 25.«bieda II» w Słownik języka polskiego (pod red. Witolda Doroszewskiego on-line..