W 1945 osiadła z mężem we Wrocławiu, gdzie Jerzy Kowalski organizował filologię klasyczną na Uniwersytecie Wrocławskim. Zamieszkali na Karłowicach, w willi przy ul. Samuela Bogumiła Lindego 10. Po śmierci męża (w 1948 zmarł na raka) Kowalska pozostała we Wrocławiu. Włączyła się z energią w życie literackie i intelektualne miasta, w latach 1947–1952 była współredaktorem kwartalnika „Zeszyty Wrocławskie”, współtworzyła Koło Miłośników Literatury i Języka Polskiego (była jego pierwszym prezesem), które było organizatorem Czwartków Literackich (pierwsze spotkanie odbyło się 14 II 1946). Pokój w domu przy ul. Lindego wynajmował Czesław Hernas, wówczas student polonistyki, potem serdecznie zaprzyjaźniony z Kowalską i Marią Dąbrowską. W 1951 roku otrzymała Nagrodę Państwową III stopniaBohdan Urbankowski, Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315..