pole rozrzutu w czasie strzelania jest 1,5– 2 razy większe niż wielkość tabelaryczna rozrzutu. ogień punktowy zaryglowany – prowadzony jest do celów małych krótkimi lub długimi seriami przy zaryglowanych mechanizmach kierunkowym i podniesieniowym, gdy odległość do celu jest dokładnie określona; pole rozrzutu pocisków w czasie strzelania jest równe tabelarycznej wielkości rozrzutu. ogień skrzydłowy – prowadzony z zakrytego stanowiska ogniowego na skrzydło i wzdłuż jego frontu; ogień skuteczny – końcowa faza strzelania artyleryjskiego, w toku której osiąga się rażenie celu; następuje przeważnie po przygotowaniu strzelania i wstrzeliwaniu, w wielu jednak wypadkach nie można przeprowadzić ścisłego rozgraniczenia między poszczególnymi fazami. ogień sztyletowy – rozpoczyna się go niespodziewanie dla przeciwnika i prowadzi w jednym określonym kierunku; prowadzi się go na małe odległości z dużym natężeniem; ze względu na kierunek może on być skrzydłowym lub czołowym ogień towarzyszący – ogień karabinów maszynowych prowadzony do celów powietrznych polegający na stałym utrzymywaniu celu na pierścieniu celownika odpowiadającym podanej w komendzie prędkości celu;