W roku 1327 król czeski Jan zdołał nakłonić Henryka VI Dobrego władającego wtedy Wrocławiem, syna Henryka V Brzuchatego, do uczynienia dziedzicem księstwa wrocławskiego króla czeskiego, z zagwarantowaniem dożywocia i wydziedziczeniem Bolesława III rządzącego na Legnicy i jego potomków. W tej sytuacji legnicki brat Henryka Dobrego podjął na przełomie 1327 i 1328 próbę opanowania Wrocławia. Książę legnicki korzystając z nieobecności Jana w Czechach wtargnął na ziemię brata, nie odniósł jednak sukcesu powstrzymany przez wrocławskie mury.
W 1329 na Śląsk przybył brat Bolesława, Władysław, trzeci syn Henryka Otyłego, pozbawiony w 1312 należnego mu księstwa legnickiego. Na wieść o tym Jan Luksemburski nakłonił go do złożenia mu hołdu lennego i zrzeczenia się na rzecz korony czeskiej Legnicy (która teoretycznie mogła do niego należeć).
Wydarzenie to postawiło w krytycznej sytuacji Bolesława III faktycznie przecież rządzącego księstwem. Nie mogąc sprostać potędze władcy czeskiego, dysponującego dodatkowo pretekstem do wojny (jako zadośćuczynienie stratom swego wasala Henryka wrocławskiego), książę Legnicy złożył 9 maja 1329 we Wrocławiu hołd lenny.