Jej autorem był Herasym Smotrycki, który napisał ją w imieniu księcia Ostrogskiego.

W celu wydania przekładu zostały odlane nowe czcionki, z których złożono 3 240 000 znaków drukarskich na 1256 stronicach.

Znaczenie Biblia ostrogska stała się swoistym świadectwem dojrzałości ideologicznej i moralnej narodów wschodniosłowiańskich. Książę Konstanty Wasyl Ostrogski podarował ją papieżowi Grzegorzowi XIII, zaś car Iwan Groźny ambasadorowi królowej Elżbiety I Johnowi Horse’owi. Zachował się egzemplarz Biblii, który był własnością króla Gustawa II Adolfa. Do XXI wieku zachowało się około 300 egzemplarzy. Biblia ostrogska znajduje się w muzeach, bibliotekach i archiwach Ukrainy, Rosji, Białorusi, Litwy, Rumunii, Watykanu, Grecji oraz Serbii (także w Wiedniu, Londynie, Paryżu i Nowym Jorku). W Polsce m.in. w Warszawie, Krakowie czy Wrocławiu.

Przekład został opublikowany ponownie w Supraślu w roku 1743 na koszt bp. pińskiego Jerzego Bułhaka przez bazylianów Innocentego Charkiewicza i Teofila Lacewicza. Poprawioną wersją Biblii ostrogskiej była Biblia moskiewska wydana w roku 1663 w Moskwie.