Bocznie znajdował się charakterystyczny dla ssaków staw skroniowy wtórny pomiędzy wyrostkiem kondylarnym a panewką na kości łuskowej, podczas gdy przyśrodkowo od niego mieścił się inny staw, tworzony przez kości kość kwadratową i stawową. Uzębienie było heterodontyczne, z rozróżnieniem na siekacze, kły, przedtrzonowce i trzonowce, przy czym zęby policzkowe miały po 2 korzenie. Podczas ontogenezy rozwijały się 2 zestawy zębów: mleczne i stałe (uzębienie difiodontyczne). Ciało było wydłużone.
Morganukodonty zamieszkiwały w czasie od epoki triasu późnego przez jurę wczesną do środkowej lądy odpowiadające dzisiejszym kontynentom Europy, Azji i Ameryki Północnej. Wiodły najprawdopodobniej nocny tryb życia, posługując się głównie węchem i słuchem. Prawdopodobnie rozwinęły owadożerność bądź wszystkożerność, zapewne utrzymywały stałą temperaturę ciała. Przypuszcza się, biorąc pod uwagę 2 zestawy zębów, że młode mogły żywić się mlekiem matki, choć nie istnieją pewne dowody potwierdzające tę hipotezę.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ssakokształtne Kategoria:Ssaki ery mezozoicznej