Budowa thumb|Magnesy używane w pierścieniu akumulacyjnym w Australian Synchrotron w stanie Wiktoria. Większy żółty to dipolowy magnes zginający, używany do zginania wiązki elektronów i wytwarzania światła synchrotronowego. Zielony to magnes sekstupolowy, czerwony (z tyłu) magnes kwadrupolowy – do ogniskowania wiązki elektronów. Pierścień akumulacyjny niewiele różni się konstrukcją od typowego synchrotronu. Podstawowymi elementami są: Rura próżniowa, w której krąży wiązka. Dla zminimalizowania strat cząstek w zderzeniach z resztkami gazu, w rurze pierścienia akumulacyjnego musi panować szczególnie wysoka próżnia. Elektromagnesy dipolowe -- zadaniem ich jest zaginanie torów cząstek i utrzymywanie ich w ten sposób na kołowych orbitach wewnątrz rury akceleratora. Elektromagnesy ogniskujące -- przezwyciężają odpychanie elektrostatyczne pomiędzy cząstkami i utrzymują je na wspólnej orbicie. Dzięki specjalnej konfiguracji pola (kwadrupolowej, sekstupolowej) cząstki poruszające się na zewnątrz od idealnej orbity zaginane są silniej, zaś te po stronie wewnętrznej słabiej, co prowadzi do skupienia (ogniskowania) wiązki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pierścień akumulacyjny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.