John Field (ur. 26 lipca 1782 w Dublinie, zm. 23 stycznia 1837 w Moskwie) – irlandzki kompozytor, pianista i pedagog.

Życiorys Jego ojciec był skrzypkiem w orkiestrze teatralnej w Dublinie, a od 1792 roku w orkiestrze Haymarket Theatre w Londynie. Field pobierał lekcje u pianisty Muzio Clementiego i od 1794 roku zaczął osiągać sukcesy pianistyczne między innymi w Londynie, wykonując utwory Clementiego, Dusika oraz własny Koncert fortepianowy Es-dur (1799). Jego debiut jednakże nastąpił już w 1792 w Dublinie. Kiedy jego grę usłyszał w roku 1794 Joseph Haydn. Field wybrał się w podróż z Clementim do Paryża, a następnie do Wiednia, gdzie zaczął studiować u J. Albrechtsbergera, ale przerwał naukę, aby z Clementim pojechań do Petersburga. Tam pozostał, rychło stając się znanym pianistą i pedagogiem. Wyjeżdżał na koncerty, m.in. do Rygi i Moskwy. w roku 1807 ożenił się z Mlle Percheron, francuską pianistką, lecz w 1821 rozwiódł się i przesiedlił do Moskwy, gdzie kontynuował działalność koncertową i pedagogiczną. W 1832 wybrał się na koncerty do Londynu, następnie był w Belgii, Francji, Szwajcarii i we Włoszech. Nieregularny tryb życia nadszarpnął jego zdrowie, musiał spędzić wiele miesięcy w szpitalu w Neapolu. W 1835 roku wrócił do Moskwy, dając jeszcze po drodze koncert w Wiedniu. W Moskwie uczył do początku 1837 roku.