thumb|Budynek I Gimnazjum Męskiego im. gen. Sowińskiego przy ul. Młynarskiej 2 thumb|Budynek Państwowego Gimnazjum im. Stefana Batorego przy ul. Myśliwieckiej 6 thumb|Gmach Muzeum Narodowego w Warszawie thumb|Grobowiec Tołwińskich na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie w Warszawie Jan Tadeusz Tołwiński (ur. w Odessie, zm. 13 stycznia 1951 w Warszawie) – polski architekt, przedstawiciel neobaroku i modernizmu, urbanista, historyk i teoretyk urbanistyki, profesor Politechniki Warszawskiej; autor planów regulacyjnych Warszawy (1916), planu odbudowy Kalisza (1916), projektu gmachu Muzeum Narodowego w Warszawie (1924), przewodniczący Wydziału Konserwatorskiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości.
Życiorys Był synem architekta Mikołaja Tołwińskiego i Jadwigi Władysławy Brzozowskiej, córki Feliksa Brzozowskiego. Po uzyskaniu matury w 1905, rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki w Karlsruhe, ze specjalizacją urbanistyka, które ukończył w 1910. W celach naukowych zwiedzał Włochy, Francję, Rosję, Niemcy i Stany Zjednoczone. W 1912 roku opublikował swój pierwszy artykuł w „Przeglądzie Technicznym”.